Op bezoek bij… Kees de Kwaasteniet
Veertig jaar betrokken bij Onderlinge verzekeringen Kamerik
Voor veel Kamerikers is Kees de Kwaasteniet, of zoals velen hem kennen: de man met het hoedje, een vertrouwd gezicht in het dorp. Minder bekend is dat hij zich de afgelopen veertig jaar vrijwillig heeft ingezet als bestuurslid van Onderlinge Verzekeringen Kamerik, waarvan de laatste vijftien jaar als voorzitter. In die periode speelde hij een belangrijke rol in het toekomstbestendig maken van de Onderlinge. Tijdens de recente jaarlijkse ledenvergadering droeg hij officieel het voorzitterschap over en sloot hij een bijzondere periode af.
Het begon allemaal in 1986. Zijn vader Jacob, die jarenlang actief was binnen de Onderlinge, vroeg hem voor de derde keer of hij hem wilde opvolgen. Deze keer zei Kees ja. Niet veel later (1991) sloot ook Emiel Kwakkenbos zich aan bij de Onderlinge, eveneens als opvolger van zijn vader. In de jaren die volgden vervulde Kees verschillende bestuursfuncties en groeide hij uiteindelijk door tot voorzitter.
Het keerpunt
Eén gebeurtenis staat Kees na al die jaren nog altijd helder voor de geest: de grote brand van een boerderij in het Brediusbos in 2008. “Ik zag de hoeveelheid werk die op ons afkwam en dacht: dat moet anders.” Niet alleen de omvang van de schade maakte indruk. Het was vooral het moment waarop Kees besefte dat de Onderlinge anders ingericht moest worden om ook in de toekomst lokaal te kunnen blijven bestaan.
Stoppen was een mogelijkheid. Fuseren met een andere Onderlinge ook. Maar daarmee dreigde juist datgene verloren te gaan waar het volgens Kees altijd om heeft gedraaid: een eigen loket in Kamerik, korte lijnen en persoonlijk contact met de leden. Uiteindelijk werd gekozen voor een nieuwe samenwerking waarbij de verzekeringsrisico’s werden ondergebracht bij de SOM in De Meern. Over deze bijzondere stap verscheen eerder al een uitgebreid artikel in deze nieuwsbrief.
Voor Kees zit de grootste winst niet in die constructie zelf, maar in wat die mogelijk heeft gemaakt.” Daardoor kunnen we doen waar we goed in zijn: mensen helpen.”
Doordat de Onderlinge geen eigen verzekeringsrisico’s meer draagt, kwam er meer ruimte voor persoonlijk advies, begeleiding bij schade en aandacht voor de leden. Precies zoals Kees het altijd voor zich zag.
Op zoek naar de toekomst
Wat volgde was een periode van jarenlang onderzoek, overleg en samenwerking met andere Onderlinge. Kees was de aanjager van deze ontwikkeling. Hij bracht verschillende Onderlinge met elkaar in contact, onderzocht nieuwe mogelijkheden en zette zich actief in om samen tot een toekomstbestendige oplossing te komen. “Dat is best een zoektocht geweest”. Terugkijkend was die zoektocht voor Kees meer dan alleen een bestuurlijke uitdaging. Juist in die periode kreeg hij privé met zijn gezondheid te maken. Het werk voor de Onderlinge bood hem een welkome afleiding en gaf hem energie om zich te blijven inzetten.
foto: Chris Gottenbos
Dicht bij het dorp
Voor Kees was de zoektocht nooit een doel op zich. Het ging hem erom dat Kamerikers ook in de toekomst terecht kunnen bij een vertrouwd adres in het dorp. Een plek waar mensen gewoon kunnen binnenlopen, waar de lijnen kort zijn en waar iemand de tijd neemt om mee te denken. Daarnaast vindt hij het belangrijk dat diets terugdoet voor Kamerik. Niet alleen door klaar te staan wanneer mensen schade hebben, maar ook door verenigingen, evenementen en andere lokale initiatieven te ondersteunen. Juist die betrokkenheid maakt De Onderlinge volgens hem bijzonder.
Met minstens zoveel plezier kijkt hij terug op de samenwerking binnen de organisatie. Natuurlijk waren er de bestuursvergaderingen, maar evenzo waardevol waren de wekelijkse contacten met de mensen op kantoor. Op vrijdagmiddag even binnenlopen, een kop koffie drinken en samen de week doornemen. Juist die korte lijnen en de prettige samenwerking maakten het bestuurswerk bijzonder.
Klaar voor de toekomst
Als Kees vandaag naar De Onderlinge kijkt, overheerst vooral tevredenheid. Er staat een betrokken team, de organisatie groeit nog altijd en met de verhuizing naar Hallehuis 1 heeft de Onderlinge een plek gekregen die niet beter had kunnen zijn. Midden in het dorp, goed bereikbaar en zichtbaar voor iedereen. Een locatie die past bij de organisatie en klaar is voor de toekomst. “Ik ben vooral heel tevreden met hoe de club er nu voor staat.”
Tijdens de recente jaarlijkse ledenvergadering nam Kees officieel afscheid als voorzitter. Als waardering voor zijn jarenlange vrijwillige inzet ontving hij uit handen van de locoburgemeester Arjan Noorthoek van de gemeente Woerden de zilveren erepenning, een van de hoogste gemeentelijke onderscheidingen. Een mooie en terechte erkenning voor iemand die zichzelf nooit op de voorgrond plaatste, maar achter de schermen veel heeft betekend voor de Onderlinge. Dankzij zijn inzet en de keuzes die samen met bestuur en medewerkers zijn gemaakt, staat er vandaag een sterke organisatie die haar leden nog altijd persoonlijk helpt, midden in Kamerik.
